Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2026 • 18:30:50

     Σεμνός, αυθεντικός και σπουδαίος «ατακαδόρος», ο Χρόνης Εξαρχάκος μπήκε στις χρυσές σελίδες του ελληνικού κινηματογράφου, χωρίς να έχει γίνει βασικός πρωταγωνιστής, παρά μόνο σε ελάχιστες ταινίες.

     Αυτό το χαρακτηριστικό είναι που τον ξεχώρισε και ως ηθοποιό, γιατί κατάφερε να λάμψει χωρίς να πέφτουν πάνω του οι προβολείς.

      Είχε μπριόζικο στυλ, έδινε τέμπο στο ρόλο του και είχε την ικανότητα να μιλάει γρήγορα, αλλά πολύ καθαρά.

     Οι γκριμάτσες του και μόνο, αρκούσαν για να προκαλούν το γέλιο στους θεατές. ❝Έφυγε❞ νωρίς από τη ζωή και δεν πρόλαβε να ξεδιπλώσει ολοκληρωτικά την πλούσια κωμική του φλέβα.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

      Ο Χρόνης Εξαρχάκος (Πολυχρόνης Έξαρχος, ήταν το πραγματικό του όνομα ) γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1932 στην Ερμούπολη της Σύρου και μεγάλωσε στην Πλάκα. Εργάστηκε σε πολλά θέατρα ως τεχνικός και μαγεύτηκε από την τέχνη, με αποτέλεσμα να μπει στην Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη και να αποφοιτήσει το 1963, σε ηλικία 31 ετών.

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

     Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση ήταν το 1963, με τον θίασο Αναλυτή - Ρηγόπουλου στο έργο «Η βίλλα των οργίων».

     Στη συνέχεια είχε η συνεργασία του με τον Μάνο Κατράκη στο Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο, συμμετέχοντας στο έργο «Ιούλιος Καίσαρ», με την Κυρία Κατερίνα (Κατερίνα Ανδρεάδη ) στα έργα «Η χαρτοπαίχτρα», «Αντροτραγανίστρα» και «Ελάτε να γελάσουμε», με τον Κώστα Βουτσά, τη Μάρω Κοντού και τον Γιώργο Κωνσταντίνου στα έργα «Μην πατάτε τη χλόη» και «Ο καραγκιόζης στη Βουλή».

     Το υποκριτικό ταλέντο και τα προσόντα του αναδείχτηκαν ακόμα περισσότερο όταν έπαιξε στον «Γλάρο» του Τσέχωφ, με τον Γιάννη Φέρτη και την Ξένια Καλογεροπούλου το 1966, ενώ είχε ήδη γίνει ευρύτερα γνωστός με τη συμμετοχή του στο θεατρικό του Αλέκου Σακελλάριου «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια», που παρουσιάστηκε από το θίασο Βουγιουκλάκη - Παπαμιχαήλ, προτού γυριστεί σε ταινία και γνωρίσει μεγαλύτερη επιτυχία. Μαζί τους έπαιξε και στο έργο του Πολ Όσμπορν «Ο κόσμος της Σούζι Βογκ».

      Συμμετείχε, επίσης, σε 60 επιθεωρήσεις ενώ η τελευταία του θεατρική εμφάνιση ήταν το 1982 στο θέατρο Ακροπόλ, με το έργο «Το Παραμύθι Πάει Σύννεφο».   

Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

     Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε το 1964 με την ταινία «Διαζύγιο αλά Ελληνικά».

     Τα επόμενα χρόνια, συνεχίζει την κινηματογραφική του δραστηριότητα, ενώ το 1967 ξεκινάει η συνεργασία του με την Φίνος Φιλμ, με την ταινία «Κάτι κουρασμένα παληκάρια», μέσα από την οποία εδραιώθηκε ως κωμικός του ελληνικού κινηματογράφου.

     Ακολούθησαν ρόλοι που άφησαν εποχή, όπως ο εκκολαπτόμενος εφευρέτης που φωνάζει ❝Βαγγέλη❞, στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Μια Ελληνίδα στο Χαρέμι» (1971). 

     Επίσης συμμετείχε και στις ταινίες «Ένας ιππότης για τη Βασούλα», «Γοργόνες και μάγκες» και «Μια κυρία στα μπουζούκια».

     Το 1965 συμμετείχε στην ανολοκλήρωτη ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Forminx Story». 

     Αν και ο ίδιος αποτέλεσε έναν από τους πυλώνες της κωμωδίας στα χρυσά χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου, πρωταγωνίστησε μόνο σε τρεις παραγωγές, μεταξύ αυτών και στον «Κατεργάρη» του Γιάννη Δαλιανίδη.

     Η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση ήταν το 1982 στην σπονδυλωτή ταινία του Ντίμη Δαδήρα «Εδώ και τώρα αγγούρια».

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

     Στην τηλεόραση, πρωταγωνίστησε στη σειρά του Αλέξη Τριανταφύλλου «Ένας απίθανος ντετέκτιβ», που προβλήθηκε το 1973 από την ΥΕΝΕΔ. 

     Ενσάρκωνε τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Τίτο Χαρίτο, που έμπλεκε σε απίθανες καταστάσεις, στην προσπάθειά του να εξιχνιάσει διάφορες υποθέσεις. 

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΖΩΗ

     Δεν παντρεύτηκε ποτέ, καθώς αφοσιώθηκε στην ανάπηρη μητέρα του, που της είχε ιδιαίτερη αδυναμία.

ΘΑΝΑΤΟΣ

     Ο Χρόνης Εξαρχάκος πέθανε νικημένος από την επάρατη νόσο στο Γενικό Αντικαρκινικό Ογκολογικό Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας», σε ηλικία μόλις 52 ετών και ενώ η μητέρα του ζούσε ακόμα.

     Έπασχε από καρκίνο των οστών και η κηδεία του έγινε την επομένη στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ 

Πηγή : https://finosfilm.com/ - www.sansimera.gr ║ © SanSimera.gr